Het denken die er in de kiem al is

Mijn leven is een aaneenschakeling van radicale gebeurtenissen, toch geen zo groot als de ervaring van 2017.

Eind 2016 begon ik een ervaring te hebben die mijn wereldbeeld volledig door elkaar schut. In mijn hoofd ben ik plots in vrije val, toen had ik helemaal geen benul wat dat betekende. Het is een gevoeld dat dagen bleef duren en dan maak ik ook een effectieve val bij het klimmen. Dat die val gebeurde was vreemd, dat ik het overleefde nog meer. In de fractie van een seconde, toen de dood onomkeerbaar leek heb ik het Nirvana gevoeld ... zalig, het eindeloos niets, eindelijk rust !

Het was mijn eerste bijna dood ervaring, maar ver van mijn laatste. Het was het begin van een bovennatuurlijke trip die maanden zou duren. Het gevoel van vallen bleek de start van interne-weg, op weg naar een auditie met wat ik liefst het kosmische bewustzijn noem (als vrijdenker weiger ik het concept God te gebruiken, dat concept hebben de institutionele machten om zeep geholpen ... zoals Nietzsche het zei "Gott ist tot"). Na bijna een jaar op deze trip wens ik te schijven. Wel bescheiden, het is nog te vroeg om meer los te laten. Loslaten ... dat was blijkbaar HET thema van 2017.

Mijn eigen leven loslaten was blijkbaar nog gemakkelijk. Mijn ambities, liefde en lust loslaten was een stuk harder, dit process duurde van December tot en met Maart. Vooral de maand Februari was heftig, toen ik dronken werd van inzicht, juist zo begreep ik dat "denken" er in de kiem altijd al was en dan is er "het eenwording met het kosmische bewustzijn". Wel toepasselijk dat ik mezelf Kiemen ben beginnen noemen in 2004, zo begrijp ik hoe intuïtief heel mijn ontwikkeling in weze is. Ik ben al heel mijn leven op dit pad.

Je kan dit "dronken van inzicht" ook beschrijven als intuïtieve kennis, echter woorden schieten ernstig te kort t.o.v. de ervaring. Tot dan kon ik de dans met de dood en andere vormen van weerstand en obstakels nog afdoen als toevallige gebeurtenissen. In Februari komt deze dans is een stroomversnelling. Ik zal zelfs tot twee keer opsloten geraken onder de meest bizarre omstandigheden. Niet enkel door mijn perceptie, de mensen betrokken bij deze opsluiting zeggen zelf dat het bizar was. Het zit dus niet gewoon in mijn hoofd (m.a.w. psychotisch), noch is het enkel een externe kracht (m.a.w. openbaring). Trouwens, de pot op me dit hokjesdenken ... ik ben een vrijdenker !

Wat duidelijk was, is dat "iets" bang was van wat ik bracht. Dat iets is collectief, bewust en blijkbaar instaat om lichamen te claimen, maar noem het a.ub. geen demonen. In Februari en Maart zal ik tal van mensen met glazen ogen zien. Soms één persoon, vaak echter hele groepen, die wat "aangeschoten" lijken. Als ik na het gebeuren de mensen er overvraag lijken ze een gat in hun geheugen te hebben. Met reacties als "dat was niet belangrijk" of "ik was dronken" doen ze het vluchtig af ... het idee dat je niet heer en meester bent van je eigen lichaam is inderdaad beangstigend.

Na een jaar van informatie verwerken lijkt me het werk van de spirituele antropologen Carlos Castaneda en Terence McKenna het best te verklaren wat dat "iets" is. Alvast een heel stuk beter dan al die religies, hoewel zij ook telkens een deel van de puzzel lijken te zien. Het best woord voor dat "iets" tot nog is Nagual. Ik zal ruimte tijd getest worden door de Nagual (waaronder een week lang een vorm van waterboarding), als krijger kijk ik met nostalgie naar het slagveld dat deze tijd was. Echter dit slagveld was naar mijn persona en die heb ik dus overleefd, ze is voorbij.

De oorlog gaat echter over de wereld veranderen en ik zit aan de kant van de digitale humanisten die in zware strijd zijn met de conservatieve kapitalisten. De ironie is wel dat de conservatieve kapitalisten eveneens technologie aanwenden in hun strijd, wel zonder die lief te hebben en met het gevaar dat we overheerst gaan worden door A.I. (als direct gevolg van overcentralisatie).

Mijn persoonlijke veldslag is dan wel gewonnen, de oorlog ziet er erg somber uit momenteel. Ik kan dus niet wachten om op een breder slagveld te staan. Deze blog is dan ook een eerste stap in die richting. Ik wil professioneel doorbreken dit jaar en dat zal dit doen door zo tegelijk zo trouw mogelijk te blijven aan de ervaring van het afgelopen jaar.

Gezien het afgelopen jaar erg persoonlijke beleving is wens ik in deze blog niet dieper in te gaan op dat deel. Het is nog te vroeg en te onbegrepen. Laat me wel closure hebben rond het professionele falen van 2017 en hoe ik hieruit zal leren om in 2018 het beter te doen. De samenwerking met RBLS die eveneens begon op te lossen in December, zal tegen Maart tot een volledige breuk leidde.De trip met RBLS was in December erg turbulent geworden. Het begon nochtans erg rustig in September 2015.

We begonnen onze samenwerking door gezamenlijke prospecties. We verpakten ons als "het beste van twee werelden": ik met mijn wetenschappelijke kennis rond innovatie en mijn co-founders met hun ondernemingszin. Hoewel we geanimeerde reactie kregen, kwam er geen geld binnen. Begin 2016 verhoogt de druk om een product te ontwikkelen, we ontwikkelen een SaaS-audit tool. Na maanden ontwikkeling en testen zien we het potentieel als ook de groei kost. Deze weg zou ook niet snel tot een inkomen leiden. We doen in de zomer een tweede pivotering en maken een workshop die we in September beginnen testen. We boeken sneller resultaten en hebben de eerste "warme" klanten in November. Dan komt de eerste "koude" klant en zo wordt duidelijk wat we zakelijk nog moeten ontwikkelen.

Echter een volledig jaar van R&D had mijn co-founders uitgeput. Franco die tegelijk ook met andere ondernemingen bezig was trekt als eerste de steker er uit (eind December). Dit zorgt er bij Maarten en mij voor dat we in een stroomversnelling gaan, opzoek naar een "embedded-bvba" structuur, we spreken o.a. met Duval Union en Cronos Groep. De gesprekken waren positief, toch beslissen we om een derde pad te bewandelen: RBLS te laten oplossen als een co-operatie medium voor de creative sector. Dat idee kwam doorde samenwerking tussen Made en Wonderland, in het kader van "Lets think design". Maarten begint deze rol op te nemen en zo ontstaan er voor mij tijd om thuis te schijven en reflecteren.

Dat schijven en reflecteren leid tot een manier van mijn persona te kunnen loslaten en zo dus tot het dronken worden van inzicht. Mijn thuisfront sloeg echter tilt, plots zat ik thuis ingedoken achter mijn scherm, geen afspraken meer en geen inkomen. Terwijl ik in mijn hoofd ongelooflijke bevrijding ervaarde werd mijn thuis een hel, waar ik vooral ruzie maakte door onbegrip voor de situatie. Zo belande ik op een vlieger naar Malaga om even wat tijd en ruimte voor mezelf te maken ... van de regen in de drop.

Wat in Malaga gebeurde heeft terecht de mensen rond me in paniek laten schieten. Wat begon als een avondwandeling eindig in een dwangbuis (letterlijk), de hele escalatie is echt absurt. Via een repatriëring geraak ik terug thuis. Omdat het zo absurt was, was er geen reden voor medische verzorging en ging ik gewoon terug naar huis. Als ik een week na mijn thuiskomst vast kom te zitten in Duffel op een even absurde manier, dan ontstaan een pivotering op mijn persona. Het was wel de laatste druk die mijn zakelijke relatie aankonden.

Maarten gaat met RBLS als interface tussen Made en Wonderland verder, toch dat heeft niets meer met mijn onderzoek te maken. In de maanden daarop onderhandel we over hoe we de samenwerking opzeggen. Hierbij verzeker ik dat de R&D en IP van mijn onderzoek contractueel uit RBLS gehaald wordt. In deze maanden ben ik nog heel veel bezig met persoonlijke ontwikkeling, professioneel gebeurt er dus weinig. In de zomer zal ik twee wegen testen. Ten eerste een investeerder vinden om de R&D naar een eigen zaak te brengen. Ten tweede om als freelance mij dienstbaar te stellen voor R&D problemen bij andere bedrijven. Alleen en maar deeltijds hier mee bezig kom ik na een halfjaar niet ver.

Zo beslis ik in November om me op de arbeidsmarkt te smijten, met tal van leuke sollicitatie gesprekken. Dat zet ik wel even snel stop om een andere opportuniteit te volgen: leerkracht wiskunde. Zo kan ik pas echt ervaren wat het probleem met secundair onderwijs is. Het inzicht rond collectief bewustzijn is bijzonder boeiend en zal nog verwerkt worden in een ander artikel.

De ervaring eind 2017 geeft me energie om professioneel te gaan versnellen in 2018. Toch de ervaring van 2017 heeft me vooral geleerd om veel duidelijker te zijn waarvoor ik sta en om minder naïef te zijn in mijn verwachtingen. Ik zie voor 2018 de spirituele trip van 2017 versmelten met het onderemingsverhaal van 2015-2016. Hoe dat juist zal gaan moet beleeft worden, maar de intentie is duidelijk gezet.

Mijn intenties voor 2018 zijn duidelijk, als jullie intenties eveneens humanistisch zijn wens ik je het best !

Als je bij de graaiers hoort ... wel dan zie ik je op het slagveld !

één jaar ondernemen en nu serial ... nee niet zakelijk, ik ben en blijf een wetenschapper

EDIT -- De eerste titel was "één jaar ondernemen en nu serial entrepreneur?" Toch het concept "entrepreneur" wordt te sterk gezien als "zakelijk ondernemen", eigenlijk ben ik vooral wetenschappelijk aan het ondernemen. Mijn zakelijk ondernemen zal ik enkel met RBLS doen, dus begrijp ik dat "serial entrepreneur" erg verkeerd overkomt.. De andere organisaties hebben helemaal andere doelen en net zoals met RBLS is het de natuurlijke evolutie van de digital transformatie dat die ontstaan. Ik was zelf nooit echt een "founder", maar heel vroeg bij om dan als co-founder aanvaard te worden. Bij het begin van het doctoraat was ik erbij als mijn promotor de onderzoeksgroep "Evolution Complexity and Cognition" opricht. Naar het einde van het doctoraat ben ik zo in 2012 betrokken bij de oprichting van "Collin Academy" voor toegepast onderzoek en "Global Brain Instituut" voor het theoretisch onderzoek naar collectieve intelligentie. In September 2015 leer ik RBLS kennen en recent is "Ophef" ontstaan. Deze post, net als alles op deze site is voor mij een manier om aan reflectie te doen. Om te begrijpen waar de science-of-innovation als toegepast wetenschappelijk onderzoek eigenlijk echt over gaat.

Serendipity ... jup weer !

Eerst ben ik de enige die de kennis rond STARLAB kan opnemen, waarmee mijn onderzoek vorm krijgt (2002-2004). Daarna kan ik tussen 2005-2010 heel wat observaties doen rond de opkomende tech-gemeenschap. Vervolgens kan ik diep gaan met experimenten en grote plannen rond digital transformatie (zoals Global Brain Institute) om aldus mijn doctoraat af te ronden (februari 2015). Vorig jaar perfecte match met co-founders en zo het ondernemerschap kunnen leren. Nu weer het geluk om op de juiste plek en het juiste moment te zijn !

Het loopt wel nooit zoals je verwacht. Mijn poging om met bestaande structuren te werken heeft tot nog niets opgeleverd ... hopelijk komt dat nog. Het komt echter weer helemaal uit de hoek van de andere ondernemers. Zo zit ik nu volop in het process om een nieuw project te starten voor de radicale innovatie van banken. Daarnaast hebben vrienden ook politiek actie genomen met de oprichting van ophef. Het lijkt dat ik voor deftig in het publiek debat te geraken ook deze meer ondernemende aanpak zal moeten doen ... iets om over na te denken.

Doordat mijn werkveld verschoven is van een niche (digital elite) naar de brede maatschappij was ik de laatste tijd aardig onder druk om ook te verschuiven. Vandaag zijn er heel wat dingen in beweging, wat me terug gemoedsrust geeft. Hoewel het nog even uitkijken is hoe deze dingen juist zullen ontwikkelen en of ze blijven ontwikkelen in de richting dat ik mee wil/kan gaan. Gemoedsrust, maar wel nog steeds urgentie, daarom probeer ik ook nog volop nieuwe paden te begaan.

Tijd om me in het debat te mengen

Door de naïeve en soms ook foutieve berichtgeving rond digital transformatie met het ING debacle, voel ik de maatschappelijk verplichting om uit mijn wetenschappelijk isolement te komen om kennis over te dragen.

Hoewel ik een extravert karakter heb en heel graag in debat ga, ben ik grammaticaal erg zwak en dat is een handicap (kijk maar naar de zo veel schrijffouten overal over op deze site). Toch dwingt de urgentie me nu om dit te negeren.

Mag ik even uitlaten? Al iemand zijn pijlen richt op mijn taalfouten dan heb ik deze bootschap ... FUCK YOU ... poten-zagers ! Je zegt tegen een wielstoel patent toch ook niet dat hij maar de trap op zijn handen moet opkruipen? Waarom ligt taal toch zo gevoelig? Weet dat ik al de dingen die ik schijf verscheiden keren nalees, het is echt geen luiheid !

Bon, dat gezegd, mijn focus is te lang geweest op enkel die kleinere groep van digital elite door het onderzoek en niet op wat breder in de maatschappij nodig is rond digital transformatie. Het leek me een goed idee om een open brief op te stelen om mijn kennis over te dragen, maar naarmate de dagen voorbij gingen en het nieuws oud werd, nam de druk op me toe om het te verzenden.

Uiteindelijk heb ik een open brief gestuurd, die was nog zeer te chaotisch, dus gaf ik ook een "kort door de bocht" mailtje mee.

Gisteren op een Kickoff event in Antwerpen had ik de kans om eens met iemand te spreken die uit het bankenwereld komt en hierdoor werd me duidelijke dat mijn mail totaal verkeert was. Zoals steeds is de wereld, is de werkelijk veel complexer dan wat ze er over schijven ... dam ... nu was ik de naïeveling.

Dat liep dus fout, maar mijn doel om meer maatschappelijk geëngageerd te worden helemaal niet. Ik maak dus vanaf nu ook tijd vrij om alle berichtgeving rond digital transformatie op te volgen en als het kan ook te reageren. Eigenlijk zou ik ook eens tijd moeten vinden om deze site op te kuisen, zoals comment terug mogelijk maken (door te veel onderhoud wegens spam heb ik het afgezet).

The RBLS journey starts

During the summer I was searching for a new work balance. By the end of the summer my days got very structured. One day for Starterslabo. One day for Collin. The other days I continued networking. So I discovered http://rbls.be thanks to www.offerhelp.be, a voluntary project they setup for the refugees problem. On their site it showed they had similar interest and so I met with them. We hit it on so good, I quickly start spending all my other days at their office (an attic of AMS no one was using).

crowdsourced startup incubator

During the telenet kickstart BBQ I've met with Kenneth Venken, Kristof Luysmans and Arlette Venken. We teamed up to work on a startup around educational reform, based on the outcome of my PhD (see chapter 9).

Being a self-employed post-doc researcher/entrepreneur

There is a big black hole after your PhD, and in that fast emptiness … are endless opportunities.

Like many long journeys it takes a while before you normalize. It took me a couple of months, in which time I've been renovating the house.

Slowly, but with increased speed I find myself talking to more people, going to more meeting, event, job-interviews, planning a consulting practice and teaming up around different startups. So I find myself being a self-employed post-doc researcher/entrepreneur.

Phd submitted

After many year the phd is finally submitted (last November) and the defense is planed for February. Let me give the abstract and executive summery.

Abstract

This PhD thesis is an interdisciplinary investigation of how the creation of novelty can be regulated. Novelty is a general concept describing the evolutionary emergence of things that did not exist before, while integrating more specific ideas like adaptation, exaptation, creativity, invention and innovation. The controlled production of novelty must construct radically new things out of existing constraints, and thus overcome the conservation law that is inherent in most phenomena. A general solution to this paradox is proposed in the form of an abstract novelty model. It shows how novelty can bootstrap itself by means of a network of feedback loops interacting via a central workspace that mediates between system and environment. This abstract model is then mapped onto four more concrete models, showing how novelty emerges in four different domains: individual cognition, evolution of science and technology, strategic management of organizations, and management of socio-technological innovation. A meta-model then shows how these different applications can be mapped onto each other through a grid of conversion patterns. This suggests two methodologies for implementing the new insights: Carbureted Action Research, which proposes a development path for the phase transition that characterizes the emergence of a socio-technological ecosystem; and the Agile-Enterprise Innovation Planning architecture, which makes such radical innovation more manageable by stimulating the spinning-off of supporting ecosystems. To validate these methodologies, concrete applications in three domains are investigated: an experiment with project-based educational systems, a case study of an open-source software development ecosystem, and a design for an “Interversity”, i.e. Internet-based university of the future. The resulting observations provide a proof of concept that the proposed novelty theory is applicable in practice.

Interversity: a concept for a self-organizing, distributed university

Universities are historically seen as places of universal knowledge. Because of information overload and the acceleration of innovation, the concept of universal knowledge is becoming an illusion. Even the largest universities today only have some of knowledge. The Interversity proposes a conceptual change. It draws the attention to "what is between us" (from the Latin "inter", like in Internet, interact, interdependent, etc.). Universities today are built on three pillars: education, research and public service. To achieve an Interversity, the pillars need to be addressed in a complex adaptive manner. I suggest two such approaches: 1) the open Interversity is about making academic education and research massive; 2) the integrated Interversity is about developing radical innovations.

One year later

It has been more then a year since my last blog. I've not vanished, but have become father, now almost a year ago (11th of April). My last blog was about the educational experiment. I'm now busy with wrapping up my PhD, the submission is planed for this summer. I actually had expected to have my first versions now, the reason of the delay is illness, the cold weather and the incubation by kindergarden is not helping. The worst part was the pneumonia that got me out of play for almost three months.

We have some project in the making. I like to first see one of them become concrete before blogging about it in more detail. I can give some general info. It is now one year that our Global Brain Institute (GBI) has been working on the mathematical model. One plan is to develop the second pillar of GBI which is about next generation university and relates closer to my research on radical innovation. I'm collaborating with many people locally in our university to get a projects going for the next generation university. Another project is the Metropolitan Food Security project that tries to innovate the whole food chain as one huge project. You see, ambitions enough, now lets see the project start ... but first things first => finishing my PhD.

btw, our son is doing fine, it is an incredible experience being father.

Radical innovation in education: an academic experiment

I've been burning to tell you about an educational experiment. The challenge of the experiment was to deal with a problem of reduced support (teachers) and increase number of students (over 300). The solution: add some community spirit. I've been using my Drupal experience to guide this challenge and did some development along the way. We extended the issue queue to work with peer-evaluations and make learning part of the solution instead of the problem.

Pages

Subscribe to Mixel Kiemen RSS